การแพ้ยาซ้ำ คือ เหตุการณ์ที่ผู้ป่วยเกิดการแพ้ยาที่เป็นตัวยาเดียวกับที่เคยมีประวัติการแพ้ซึ่งเป็นเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ที่สามารถป้องกันได้ หากเกิดการแพ้ยาซ้ำอาจส่งผลกระทบต่อผู้ป่วย โดยมีระดับความรุนแรงตั้งแต่เล็กน้อยจนถึงเสียชีวิต และเป็นเรื่องที่มาตรฐานโรงพยาบาลและบริการสุขภาพของสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล(องค์การมหาชน) ฉบับที่ 5 ให้ความสำคัญ และถูกจัดให้เป็นส่วนหนึ่งของมาตรฐานสำคัญจำเป็น 9 ข้อ (ข้อที่4) ดังนั้นทางโรงพยาบาลศูนย์อนามัยที่ 5 ราชบุรี เห็นความสำคัญของการแพ้ยาซ้ำ จึงกำหนดให้เป็นตัวชี้วัดสำคัญของโรงพยาบาล โดยในปี2567เกิดอุบัติการณ์ความเสี่ยงเรื่องการจ่ายยาที่ผู้ป่วยมีประวัติแพ้ยา ซึ่งเสี่ยงต่อการเกิดการแพ้ยาซ้ำที่เป็นตัวชี้วัดสำคัญ ทางคณะกรรมการเภสัชกรรม และการบำบัดทำการประชุมหารากความเสี่ยงของปัญหา และเริ่มพัฒนาระบบป้องกันการแพ้ยาซ้ำ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลหลังการเริ่มระบบป้องกันการแพ้ยาแบบกลุ่มยามีประสิทธิภาพสามารถป้องกันการเกิดอุบัติการการแพ้ยาซ้ำตามตัวชี้วัดสำคัญของโรงพยาบาล และประเมินความพึงพอใจของผู้ที่เกี่ยวข้องกับระบบเพื่อนำมาปรับปรุงให้เข้ากับหน้างานในแต่ละหน่วยงาน การพัฒนาระบบป้องกันการแพ้ยาซ้ำ ได้พบจุดอ่อนของระบบ HosXp ที่ทางโรงพยาบาลใช้ในปัจจุบันที่ไม่สามารถป้องกันการแพ้ยาได้จากการแพ้ยาแบบโครงสร้าง, การแพ้ยาแบบกลไกการออกฤทธิ์ของยา และการแพ้ยาแบบตัวยาที่มีหลายชนิดยารวมกัน โดยการพัฒนาจะล็อคการแพ้ยาเป็นแบบกลุ่มยาในฐานข้อมูลระบบHosXp เพื่อให้ระบบHosXpสามารถป้องกันการบันทึกรายการยาที่ผู้ป่วยแพ้ และแจ้งเตือนทันทีหากพบการบันทึกรายการยาที่ผู้ป่วยแพ้ ซึ่งจากการทบทวนวรรณกรรมยังไม่พบการพัฒนาระบบในรูปแบบนี้ จึงนำมาศึกษาและพัฒนาใช้กับทางโรงพยาบาลศูนย์อนามัยที่5ราชบุรีเพื่อไม่ให้เกิดอุบัติการณ์การแพ้ยาซ้ำ จากการเริ่มใช้ระบบป้องกันการแพ้ยาซ้ำตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ.2568 ถึง 30 มิถุนายน พ.ศ.2568 ยังไม่พบอุบัติการณ์การแพ้ยาซ้ำ และมีความพึงพอใจหลังการใช้ระบบร้อยละ92.63 ซึ่งผ่านเป้าหมายตามวัตถุประสงค์ และนำข้อเสนอแนะมาปรับปรุงกับระบบในภายภาคหน้าต่อไป